Interviewreeks met collega's
‘Ik dacht: wat heb ik eigenlijk te verliezen?’
Ontmoet Yeliz. Zij werkte jarenlang als leerkracht op De Wereldwijzer in Vlaardingen, maar voelde op een gegeven moment dat ze toe was aan meer uitdaging. Ze sprak haar ambitie uit, kreeg vertrouwen vanuit haar directeur en bestuurder en is inmiddels een jaar onderweg in haar opleiding tot schoolleider. Daarnaast werkt ze nu als schoolopleider op meerdere locaties.
‘Ik voelde: ik moet naar buiten’
Yeliz werkt inmiddels dertien jaar bij Wijzer. Ze begon ooit als invalkracht op De Wereldwijzer. ‘In die tijd was er nog helemaal geen lerarentekort,’ lacht ze. ‘Vacatures waren er nauwelijks. Dus je begon gewoon in de invalpool.’
Hoewel ze met veel plezier voor de klas stond, begon er langzaam iets te knagen. ‘Het voelde een beetje alsof ik steeds binnen dezelfde muren bleef. Alsof ik vastzat op één plek. Ik wilde andere scholen leren kennen, andere mensen ontmoeten en breder kijken naar onderwijs.’
‘Zoals ik jou ken, zie ik een schoolleider in jou’
Tijdens het gesprek gebeurde iets onverwachts. ‘Jan zei: ‘Zoals ik jou ken, zie ik eigenlijk veel meer een schoolleider in jou.’ Dat had ik zelf helemaal niet zo scherp.’
Waarom die stap niet vanzelfsprekend voelde, legt Yeliz openhartig uit. ‘Ik draag een hoofddoek, heb een Turkse achtergrond en werk in het openbaar onderwijs. Als ik keek naar schoolleiders of directeuren, zag ik eigenlijk niemand die op mij leek. Dan ga je onbewust denken: misschien is dat niet voor mij weggelegd.’
Juist daarom betekende het vertrouwen dat ze kreeg zoveel voor haar. ‘Als Jan dat nooit had uitgesproken, had ik deze stap waarschijnlijk nooit gezet. Hij keek niet naar stereotypes of naar de buitenkant, maar echt naar de mens. Dat gaf mij enorm veel vertrouwen.’
Voor Yeliz raakte dat aan iets groters. ‘We hebben het in het onderwijs vaak over kansengelijkheid voor kinderen. Maar voor mij voelde dit ook als kansengelijkheid voor volwassenen.’
‘Wat heb ik eigenlijk te verliezen?’
Uiteindelijk besloot ze de stap gewoon te zetten. ‘Ik dacht: leren is altijd goed. Wat heb ik eigenlijk te verliezen?’
Inmiddels rondt ze bijna haar eerste jaar van de opleiding Schoolleider Basisbekwaam aan de Thomas More Hogeschool af. Daarnaast werkt ze als schoolopleider op meerdere locaties binnen Wijzer.
‘Dat vind ik echt geweldig,’ vertelt ze enthousiast. ‘Je komt overal, leert veel mensen kennen en ziet pas hoeveel goede mensen we eigenlijk in huis hebben. Soms zie je een student lesgeven en herken je meteen: dit is een sterke werkplekbegeleider. Dit is kwaliteit.’
Ook haar blik op leiderschap veranderde het afgelopen jaar enorm. ‘Ik was vroeger echt zo’n leerkracht die dacht: waar is de directeur nou weer?’ zegt ze lachend. ‘Maar nu zie ik pas hoeveel er achter de schermen gebeurt om goed onderwijs mogelijk te maken.’
‘Je leert kijken vanuit meerdere perspectieven’
Door haar opleiding en het meelopen met schoolleiders kijkt Yeliz anders naar haar werk én naar leiderschap. ‘Een directeur is voortdurend bezig met personeelsvraagstukken, onderwijskwaliteit, ontwikkelingen en alles wat nodig is om een school goed te laten draaien. Dat zie je als leerkracht niet altijd.’
Juist die bredere blik neemt ze nu mee in haar eigen ontwikkeling. ‘Doordat ik meer bovenschools werk, leer ik vanuit verschillende perspectieven kijken. Wat heeft een student nodig? Wat heeft een leerkracht nodig? Wat heeft een directeur nodig? En uiteindelijk: wat hebben kinderen nodig?’
Dat ze zichzelf een jaar geleden nog niet vanzelfsprekend als toekomstig schoolleider zag, voelt inmiddels anders. ‘Ik merk dat ik steeds meer denk: waarom eigenlijk niet?’
Tegelijkertijd blijft ze nuchter. ‘Ik ben niet actief op zoek naar een vacature,’ zegt ze lachend. ‘Ik kijk gewoon rustig om me heen. Ik woon in Vlaardingen, heb drie kinderen en vind het belangrijk dat werk en privé goed in balans blijven.’
‘Spreek je uit’
Wat ze vooral hoopt dat collega’s meenemen uit haar verhaal? ‘Ga het gesprek aan. Echt. Je hoeft nog niet precies te weten wat je wilt. Bij mij begon het ook gewoon met: ik wil meer.’
Volgens Yeliz zit daar precies de kracht van Wijzer. ‘Dat mensen echt naar je kijken. Niet alleen naar je functie of achtergrond, maar naar wie je bent en wat er in je zit. Dat geeft vertrouwen. En daardoor durf je stappen te zetten die je anders misschien nooit had gezet.’
Voor haar persoonlijk betekent die ontwikkeling inmiddels meer dan alleen een opleiding volgen. ‘Ik vind het mooi dat kinderen straks misschien ook zien: iemand die op mij lijkt, kan dit dus óók. Dat herkenning ertoe doet, merk je echt in het onderwijs.’
Met haar verhaal laat Yeliz zien wat ‘Mensen maken Wijzer’ in de praktijk betekent: jezelf durven uitspreken, kansen krijgen én gezien worden in je potentieel. Soms begint ontwikkeling met één gesprek. Maar vooral met mensen die in je geloven.
